Home > Muziek > “Otis for the moans…”

“Otis for the moans…”

August 29, 2012

Halverwege de vijfde CD, we zijn dan al diep in de jaren 60, komt hij de speakers uitrollen: “These arms of mine…”. Op dat moment begrijp je waarom Roddy Doyle in The Commitments hem zo omschrijft; de melancholieke nasale stem van Otis Redding slaat je hersens over en gaat meteen van je oren naar koude rillingen op je rug.

In de tussentijd heb je al 4 CDs achter de rug, en diverse soul-klassiekers hebben de revue al gepasseerd. Twee versies van ‘Midnight Special’, ‘The Wheel of Fortune’, het vroege werk van Ray Charles dat als een brok levensvreugde de kamer inknalt, en The Drifters hebben hun aanval op het cynisme geopend in ‘Fools Fall In Love’.

En dan moeten de grote namen nog komen. De ruggen van de laatste 3 CDs lezen als een Who’s Who in de Soul: Otis Redding, Ray Charles, Wilson Pickett, en natuurlijk Aretha Franklin.

En daartussen allerlei kleine juweeltjes die je nooit op de radio hoort, zoals het kippevelverwekkende ‘Without Love’ van Clyde McPhatter; en op de eerste 3 CDs de vroege nummers die de grond leggen voor de hoogtijdagen van de Soul, de dagen voordat Motown zijn klauwen er inzette en het tot disco verwaterde.

Voor iedere liefhebber van goede popmuziek een aanrader, en voor soulliefhebbers een onmisbare collectie: Atlantic Rhythm And Blues 1947-1974, de geschiedenis van de Soul op het Atlantic label. 8 CDs, in dezelfde prachtige grote doos waar vroeger de LPs inzaten. Als je ‘m kunt krijgen, laat ‘m dan niet lopen.

Categories: Muziek
%d bloggers like this: