Archive

Archive for January, 2012

Zeg me wie Uw tegenstanders zijn…

January 12, 2012 2 comments

…en weet waarom ik voor U moet zijn.

Bij veel onderwerpen is het niet de inhoud van de voorstanders die mij overhaalt, maar de irrationaliteit van de tegenstanders. Als het argument tegen een bepaalde positie niet berust op rationele afwegingen, maar op soms aggressief irrationele emoties, wat rest een rationeel mens dan nog dan partij te kiezen?

Als het om menselijke invloed gaat op klimaatverandering, dan is het de hypocrisie van de tegenstanders om elke koude winter als tegenbewijs op te voeren, maar hun mond te houden bij warme zomers; hun neiging tot aantoonbaar ‘cherrypicking’ om maar een neerwaardse trend aan te tonen, zoals het nemen van uitzonderlijk warm jaar 1998 als startpunt, of hun neiging om plotseling een argument te vergeten als het niet waar blijkt te zijn, zoals de zogenaamde invloed van de plaatsing van weerstations op de temperatuurmetingen (toen aangetoond werd dat zelfs de door Antony Watts aangewezen ‘goede’ stations dezelfde trend lieten zien als de ‘slechte’ stations, was het ineens stil rond dit argument).

De klapper kwam toen Richard Muller van de Universiteit van Californië, Berkeley, het onderzoek naar de weerstations nog eens overdeed. Leidende blogger onder de ‘sceptici’, Antony Watts, beloofde dat hij het resultaat van Muller als leidend zou aannemen. Toen Muller vaststelde dat ook zijn onderzoek dezelfde trend liet zien als de meerderheid van het gepubliceerde onderzoek, liet Antony Watts hem vallen als een baksteen.

Als het gaat om Schotse onafhankelijkheid, dan komt de Engelse pers niet verder dan emotionele argumenten om het Verenigd Koninkrijk verenigd te houden. Men doet alsof alle stemmers op de Scottish National Party zich laten informeren door de slag bij Bannockburn.

Natuurlijk zijn er altijd nationalistische Schotten te vinden die makkelijk leuzen roepen, maar als dit overduidelijk niet het standpunt is van de SNP, dan laat de Engelse pers weinig argumenten over om het hoofdargument voor Schotse onafhankelijkheid te verwerpen: namelijk het principe dat eenieder volk het recht heeft op zelfbeschikking. Erkennen dat het Verenigd Koninkrijk bestaat uit meerdere naties leidt automatisch tot de vraag waarom deze naties niet het recht op deze zelfbeschikking hebben.

Het lijkt er meer op dat de tegenstanders van Schotse onafhankelijkheid in een emotioneel argument uit het verleden zijn blijven hangen, en dus niet de moeite nemen om de rationele argumenten en de daadwerkelijke koers van de SNP aan een grondig onderzoek te onderwerpen. Met zulke tegenstand is het voor een buitenstaander al makkelijk om een standpunt in te nemen; laat staan voor de Schotten zelf.

En dichter bij huis is het duidelijk dat een partij die zich verlaagd tot goedkoop schelden en duidelijke weerstand tegen 500 jaar ontwikkeling in bescherming van de burger tegen overheidswillekeur (zoals een onafhankelijke rechtspraak) zich diskwalificeert als serieus te nemen democratische opponent.

Advertisements
Categories: Nederlands

Huishoudelijke mededeling

January 6, 2012 Comments off

Zoals duidelijk is heb ik even een paar maanden niet gepost. Ik kan een lang verhaal ophangen, maar ik denk dat het genoeg is om te zeggen dat ik het druk had en weinig energie overhad.

Ik ben van plan om weer meer te gaan posten, te beginnen met een vervolg op mijn per-hoofdstuk recensies van ‘The Most Dangerous Enemy’. Ook op de planning: mijn gedachten over mijn favoriete films, tvseries en boeken, en wat meer binnenlandse politiek.

Geekier items zoals ‘hoe maak je een A4tje met een hexagonaal patroon’ zullen zeldzamer zijn.

Nog een gelukkig 2012 gewenst aan iedereen die langskomt.

Categories: Nederlands

Voorspelbaar

January 6, 2012 Comments off

Het openbare discours in Nederland is inmiddels hard op weg om net zo vergiftigd te eindigen asl dat in de Verenigde Staten. Inmiddels is het al zo dat als je een bepaald standpunt inneemt dat je een volkomen standaardantwoord kan terug verwachten, dat overduidelijk niet gebaseerd is op een gedegen analyse van je argumenten, maar puur op welke kant van het politieke spectrum men je inschat.

Als voorbeeld: nadat ik mij voor de zoveelste keer geërgerd had aan weer een column over de Islam van Annelies van der Veer in gratis visverpakking Metro van dinsdag 3 januari, besloot ik maar eens te doen wat je normaal op een forum doet: mijn kritiek opschrijven en opsturen naar het ingezonden-brieven email-adres.

Mijn vergelijking van Annelies met een kapotte langspeelplaat werd nog geplaatst ook. En wat was de eerste reactie, in de Metro van vandaag? Jawel, iemand die begint over hoe eenzijdig de rest van de ‘Linkse’ pers over Wilders bericht.

Het is zo ontzettend vermoeiend voorspelbaar: als je kritiek levert op iemand die tot Nieuw Rechtsch behoort (sleutelwoorden: islamofoob, antilinks) dan komt er gegarandeerd een andere aanhanger die maar besluit om over de misstappen van anderen te beginnen, in plaats van op de kritiek in te gaan.

En zo gaat het elke keer:

  • Brandstichting in een Moskee? “Ja, maar, die weggepeste homo’s dan?”
  • Homo’s weggepest door autochtonen? “Ja maar, eerwraak”
  • Familiedrama? “Ja maar, waarom mogen er geen kerken in Saudi-Arabië gebouwd worden?”
  • Ontuchtpleger in de Kamer? “Ja maar, dit al geroyeerde PvdA-lid dan?”

Is er een handboek of zo, dat ditzelfde rhetorische kuttruukje altijd door dezelfde mensen gebruikt wordt? En is de rest van Nederland echt zo dom dat men er in blijft trappen? Zo nee, wanneer gaat iemand in de mainstream dan eens zijn bek opentrekken op dit eeuwige rechtsche gedraaikont om kritiek te vermijden?

Categories: Nederlands, Politiek