Home > Nederlands, Politiek > Gekaapt door de zieligheidsindustrie

Gekaapt door de zieligheidsindustrie

Wat herdenken we eigenlijk

Officieel is de dodenherdenking duidelijk: alle slachtoffers van oorlogsgeweld. Vroeger was het specifieker, en herdachten we alleen de doden aan Nederlandse zijde in de Tweede Wereldoorlog.

Tegenwoordig hebben we het zover uitgebreid dat we bij wijze van spreken de kok die gisteren zijn teen stootte in Kunduz nog herdenken als slachtoffer.

Er is echter één uitzondering.

Ook Duitse slachtoffers?

Het relletje van dit jaar betreft het besluit van de gemeente Bronckhorst om ook tien gesneuvelde Duitsers mee te nemen in de herdenking. Nadat al eerder een beroerd ‘gedicht’ over een foute oudoom was gesneuveld bij de nationale herdenking, richt gans de aandacht zich nu op de schande in een Gelders dorpje.

Wehrmacht vs. SS

Wat in de pers nergens naar boven te halen valt zijn de omstandigheden waaronder deze Duitsers gesneuveld zijn. Sterker nog, of het om Wehrmacht of SS gaat wordt nergens gemeld.

Slechts de foto in de Stentor biedt uitkomst; het gaat om Wehrmacht en Luftwaffe personeel. Dit leidt tot een interessante vraag: zijn normale militairen die gesneuveld zijn in de normale uitoefening van hun taak geen herdenken waard omdat ze voor de aggressor streden?

Is, met andere woorden, de reden waarom iemand een oorlogsslachtoffer relevant voor de reden om te herdenken? De Wehrmacht had hier niks te zoeken, en ‘bevel is bevel’ is na de oorlog vastgesteld als geen goed excuus. Maakt het deze paar soldaten en onderofficieren daar echter minder slachtoffers van oorlogsgeweld van?

Hoe pertinent leggen we de grens tussen normaal mens en oorlogsmisdadiger? Een Waffen-SSer meldde zich vrijwillig uit ideologische overwegingen bij een misdadige organisatie aan, en die herdenken gaat mij een brug te ver om die reden, maar gewone soldaten omgekomen in normale krijgshandelingen? Ik zou het geen landelijke rel waard vinden, vooral gegeven de manier waarop we het slachtofferbegrip toch al opgerekt hebben.

Me dunkt dat een goede bezinning op het begrip slachtoffer op zijn plaats is. Dat wordt niet geholpen door hijgerige relletjes en de gebruikelijke beroepsslachtoffers.

De zieligheidsindustrie

Nadat er in de pers al wat over gevallen was moesten natuurlijk de professionele zieligerds zich roeren. Een kort geding werd aangespannen; de organisatoren eisen het slachtofferschap op namens de Holocaustslachtoffers.

Waar de rest van Nederland het slachtofferschap inmiddels tot het belachelijke heeft opgerekt, willen deze eeuwige zeikerds het juist verengen naar hun eigen parochiale kringetje. Niet tevreden met monumenten door het hele land en romanschrijfsters die geen boek kunnen afleveren zonder in het eerste kwart over de Holocaust te beginnen, nee, de rechter moet er aan te pas komen om de mensen in Bronckhorst even te vertellen wie ze wel en niet mogen herdenken.

Alleen al om dit soort zeikerige mensen zou ik de Dodenherdenking het liefst helemaal afschaffen.

Categories: Nederlands, Politiek
  1. May 5, 2012 at 12:27 pm | #1

    Hmm, Dodenherdenking afschaffen… dat is zo’n gek idee nog niet eens.

  2. May 5, 2012 at 11:21 pm | #2

    Ik vind het hele concept dodenherdenking eigenlijk wel de moeite waard om te behouden, maar de huidige praktijk in Nederland? Brrrr…

  3. Pyt van der Galiën
    May 7, 2012 at 10:06 am | #3

    Mooi artikel, Mart.

    Ik vind dodenherdenking ook de moeite waard. Persoonlijk herdenk ik de gedode verzetsmensen en de talloze burgerslachtoffers die de nazi’s gemaakt hebben. Joden, Sinti/Roma, Jehovah’s Getuigen, homo’s, socialisten, communisten…

    Wehrmachtsoldaten? Hmmm…nee, dank je. Je kunt wel zeggen dat die jongens óók niet wilden, maar ze déden het wél. Hetzelfde geldt voor de Nederlandse militairen die naar Indonesië afreisden om de inlanders een lesje te leren. Waar nog bij komt dat de Wehrmacht zich óók aan grove oorlogsmisdaden schuldig heeft gemaakt. Vooral aan het oostfront, maar niet alleen daar.

    Er is echter geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt naar de rechter te stappen om in deze heel Nederland gelijk te schakelen.

    • May 7, 2012 at 10:53 am | #4

      Pyt,

      Helemaal mee eens dat Wehrmachtsoldaten niet direct op 1 lijn gezet kunnen worden met andere slachtoffers, maar zoals je ziet nam ik dat ook al mee in mijn stuk.

      Misschien ben ik wat gekleurd door het feit dat ik erg goed bekend ben met het werk van een ex-Oostfrontsoldaat, nl. Heinrich Böll.

      Belangrijkste is denk ik dat de diverse herdenkingscomité’s zich eens goed gaan bezinnen op wat ze nu als slachtoffer definiëren, en dat gewoon hard vasthouden, anders krijgen we dit gezeik elk jaar weer.

      • Pyt van der Galiën
        May 7, 2012 at 1:10 pm | #5

        Het is inderdaad lastig. Nog terwijl ik mijn eerste reactie schreef, bedacht ik me dat de slachtoffers van de brandbombardementen op Dresden en Hamburg – die tot doel hadden zoveel mogelijk burgers te doden – eigenlijk ook slachtoffers waren. Dat de Russen het tijdens hun opmars in het oosten niet zo nauw namen met de mensenrechten van Duitse burgers, is inmiddels ook algemeen bekend.

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 51 other followers

%d bloggers like this: